نشریه دانشجویی اثیر

شماره جدید نشریه اثیر در آذر ۸۷ منتشر شد. خلاصه مطالب را در زیر می توانید بخوانید.

برای خواندن متن کامل مقالات آدرس کامل خود را به Email  ما ارسال کنید تا نشریه برای شما ارسال شود.

آمیختن دین و دولت در چند دهه ی اخیر باعث شد تا فقهای دین روی به کرسی های قضا و مصلحت اندیشی دینی بیاورند. لباس سیاست که در ابتدا به قامت مرجعیت دینی در آمد، در انتها این نهاد سیاست بود که آثار خود را به نهاد دین تحمیل کرد و این لباس برازنده را، نه لزوما به قامت یک مرجع که به قامت یک مجتهد آگاه به شرایط زمانه نیز برازنده دید و اینگونه بود که در اولین آزمون این سیاست بود که آثار خود را بر دین تحمیل کرد و نشان داد که دولت دینی نیز اگر تمایلی برای بقاء دارد باید عقلانیت متعارف را بپذیرد.

هنگامی که دستگاه قدرتمند دین به نهاد سیاست دست دوستی داد، این سیاست بود که دست در دست مدرنیته این دوست جدید یعنی دین را با خود همگام کرد. دستگاه دین تا به حال در میدان رقابت نبوده است، اما وقتی با دولت پیوند می خورد ناگزیر از رقابت است و این رقابت هاست که آن را می آزماید.

روشنفکری دینی راهی است که دین می تواند در عصر جدید برای بقاء در کارزار با مدرنیته برای خود انتخاب کند.

برای خواندن متن کامل مقاله آدرس کامل خود را به Email  ما ارسال کنید تا نشریه برای شما ارسال شود.

 

بسیاری، نه از سر تامل و نقد و انتخاب، که در همراهی با جریانی شتابزده و قوی، لباس روشنفکری را بر تن کرده اند و حرف هایی را که خود هم باور نداشتند برای ما بلغور کردند و برای این که انگ ذهنی گرایی و عقب ماندن از قافله را نخورند حتی بعدها، و حتی در خلوت خویش هم به عقب نگاهی و تاملی نکردند . . .

برای خواندن متن کامل مقاله آدرس کامل خود را به Email  ما ارسال کنید تا نشریه برای شما ارسال شود.

سید جمال الدین اسد آبادی از نخستین پیشگامان روشنفکری دینی در  ایران بشمار می رود. عموم روشنفکران دینی بر این نظر پایبندند که جنبش اصلاح دینی که سید جمال آغازگر آن بود منطقی ترین و مقبول ترین خط و مشی  فکری است که موضع اصولی را در سیاست و اجتماع ، برای جلوگیری از اسارت و انحطاط  جدید و قدیم را درامت اسلامی دارا می باشد . . .

برای خواندن متن کامل مقاله آدرس کامل خود را به Email  ما ارسال کنید تا نشریه برای شما ارسال شود.

 

مدت هاست که بسیاری از ایرانیان به این عقیده رسیده اند که اسلامیت را باید از ملیت جدا کرد، که البته این تفکر پس از تشکیل حکومت اسلامی تشدید شده است. در این مقاله تلاش خواهم کرد به این مسئله بپردازم که آیا ما اول ایرانی هستیم بعد مسلمان یا اول مسلمانیم بعد ایرانی؟ بسیاری بر این اعتقادند که اسلام بر هویت اصیل ایرانی ما عارض شده است و با زدودن این زنگار می توان به هویت خالص ایرانی رسید . . .

آنچه که اهمیت دارد گذشتگان ما و به طور کل ایرانیان حساب اسلام را از عرب جدا کردند، کاری که امروز ما انجام نمی دهیم. اسلام کالایی عربی نیست و در عربستان هم باقی نماند. این دین زمانی بسط پیدا کرد که از حجاز خارج شد. در نیشابور و بغداد و مصر تکامل پیدا کرد و بزرگانی مثل ابن سینا که از بزرگان  فلسفه است ایرانی است . . .

کسانی که سکولاریزم  را رمز بقا و پیروزی و کامیابی ما و اسلام را رمز عقب ماندگی ما می دانند به جرئت می توان گفت تاریخ این سرزمین نشناخته اند و حتی لحظه ای در آن تامل نکرده اند. ملیت و دیانت ما هردو حقیقت اند و پذیرفتن این تکثر حقیقت ها نه تنها منفی نیست بلکه پدیده ای مثبت است چرا که تکثر رمز بقاست . . .

برای خواندن متن کامل مقاله آدرس کامل خود را به Email  ما ارسال کنید تا نشریه برای شما ارسال شود.

 

 

در رابطه با شمول گرایی باید بگوییم  که این دیدگاه به نوعی شايد انحصار گرایی تعدیل شده باشد، چرا که شمول گرایان هم مثل انحصارگرایان معتقدند که تنها یک راه برای رستگاری وجود دارد و فقط در یک دین خاص قابل شناسایی است . . .

طراح پلورالیسم دینی فردی است انگلیسی به نام "جان هیک"  که یگانه راه توجیه کثرت  دینی را  پلورالیسم می داند و حقانیت و نجات بخشی در زندگی  را حق انحصاری هیچ دینی نمی پذیرد و از نظر او همه ادیان یکسان حقانیت  و نجات بخشی دارند . . .

"هیک" معتقد است که پلورالیسم دینی ریشه در تفکر شرقی و اسلامی دارد و به تعبيري، خاستگاه اندیشه پلورالیسم دینی  در شرق است نه در غرب . . .

برای خواندن متن کامل مقاله آدرس کامل خود را به Email  ما ارسال کنید تا نشریه برای شما ارسال شود.